شمارهٔ ۲۲ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شبها که به ناز با تو خفتم همه رفت
دُرها که به نوک مژه سفتم همه رفت
آرام دل و مونس جانم بودی
رفتی و هر آنچه با تو گفتم همه رفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به جدایی و غم ناشی از آن اشاره می‌کند. او شبها را با معشوق خود سپری کرده و اکنون همه چیز از دست رفته است. در کنار معشوق، آرامش و همدلی داشت، اما با رفتن او، همه چیز به پایان رسیده و تمام یادها و گفتگوها نیز از بین رفته‌اند.