نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴ مهستی گنجوی

مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آوازه گل در انجمن چیزی ماست

طفل است و دریده پیرهن چیزی ماست

خوی کرده و سرخ گشته و شرم زده

مشتی زر خورده در دهن چیزی ماست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و لطافت گل اشاره دارد که در انجمن به خوبی شناخته شده است. گل مانند یک کودک معصوم است که با زیبایی و شرم خود دل‌ها را می‌رباید. همچنین، تصویری از شکوه و ارزش آن با اشاره به طلا (زر) در دهانش به تصویر کشیده می‌شود. در کل، این اشعار به زیبایی و ارزش‌های ظریف زندگی اشاره دارد.