شمارهٔ ۲۹ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و جذابیت دلبرش سخن می‌گوید. دلبر نزد شخصی به نام فصاد نشسته و او به خاطر زیبایی و جذابیت دلبر، دچار شوق و هیجان می‌شود. زمانی که جذابیت دلبر به او رسید، احساس شدید و خاصی در او ایجاد می‌شود که مانند نیشی تیز بر رگ او تأثیر می‌گذارد و در نهایت شباهتی به بلور و شاخ مرجان پیدا می‌کند.