شمارهٔ ۳۱ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن بت که رخش رشک گل یاسمن است
وز غمزه شوخ فتنه مرد و زن است
دیدم به رهش لطیف چون آب روان
آن آب روان هنوز در چشم من است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذبه یک بت سخن می‌گوید که چهره‌اش به گل یاسمن می‌ماند و با ناز و غمزه‌اش همه را فریب می‌دهد. او همچنین به لطافت و زیبایی چشمان این بت اشاره دارد و می‌گوید همیشه تصویر آن در ذهنش باقی مانده است.