شمارهٔ ۵ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت بیانگر نادرستی و ناتوانی قاضی در برقراری عدالت است. قاضی با دوری از علم و عمل صحیح، تبدیل به یک داور ناعادل شده و حتی اگر از روی انصاف قضاوت نکند، نباید جای تعجب باشد، زیرا او خود به نوعی مشتری و وابسته به شرایط موجود شده است.