شمارهٔ ۵۰ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات «نسخهٔ دوم» / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جان کو به تن آباد بود هیچ بوَد
دل گر به جهان شاد بود هیچ بود
بادیست نفس که‌اساس عمر تو بود
بنیاد که بر باد بود هیچ بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این موضوع اشاره دارد که زندگی و خوشی‌های دنیوی در نهایت بی‌معنا و زودگذران هستند. حتی اگر دل انسان شاد باشد، نفس و عمر او همچون بادی است که به سرعت می‌گذرد و تمام بنیادهای زندگی‌اش در نهایت همچون چیزی که بر باد رفته، بی‌ارزش خواهد بود.