شمارهٔ ۵۱ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از تأثیر زیبایی یک چهره گلگون بر دل و دیدگانش سخن می‌گوید. وقتی چشمش به آن چهره زیبا می‌افتد، دلش نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد و در این میان، احساسات عمیق عشقی شکل می‌گیرد که نشان‌دهنده ارتباط عمیق بین چشم و دل است. به نوعی دو طرف عشق را توصیف کرده و به وجود شکافی (خون افتادن) میان آن‌ها اشاره می‌کند.