شمارهٔ ۶۴ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بی‌فایده بودن شرک و ظواهر دینی اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر کسی ظاهراً در میان مردم زاهد باشد و خود را پاک نشان دهد، ولی نفس پلید و نیت‌های نامطلوب داشته باشد، این کار بی‌معناست. همچنین، اشاره به این دارد که تمام ثروت‌ها و دنیاگرایی مانند زهر، بی‌فایده و مضر هستند. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که ظاهر بی‌فایده است اگر باطنی ناپاک داشته باشیم.