رباعی شمارۀ ۱۰۹ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و دلبستگی به معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید چشمی که تو را می‌بیند، به خاطر گریه خراب می‌شود و دلی که به تو وابسته است، همه‌ی احساساتش را برای تو صرف می‌کند. او از معشوق خواسته است که زلف‌هایش را خوب نگه دارد، زیرا دل و دیده‌اش به او تعلق دارند.