رباعی شمارۀ ۱۱۱ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق خود می‌پردازد. او هنگام کشیدن کمان، نگاهی به معشوقش انداخته و متوجه می‌شود که او دارای چهره‌ای چون مه و موی سیاه مانند عقرب است. در واقع، اشاره به زیبایی و ظرافت اندام معشوق دارد که به شکل هنرمندانه‌ای توصیف شده است.