رباعی شمارۀ ۱۱۶ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دل
اندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل
یاد لب تو نقش نهان‌خانهٔ جان
نور رخ تو شمع سراپردهٔ دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی تأثیر عمیق عشق و غم بر دل و جان شخص است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که درد و غم عشق، دل را آزرده کرده و افکار مربوط به آن، دل را نرم و پرورش داده است. یاد لب معشوق و زیبایی او، همچون نوری است که در دل حضور دارد و به آن روشنی می‌بخشد.