نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارۀ ۱۲۷ مهستی گنجوی

مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل کو که به نامه شرح غم آغازم

یا جان که  ز درد با سخن پردازم

از بی‌دلی و بی‌خبری کاغذ و کلک

می‌گیرم و می‌گریم و می‌اندازم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از احساسات غمگین و دردناک خود سخن می‌گوید. او به دل و جان خود اشاره می‌کند و می‌خواهد غم را در نامه‌ای شرح دهد. اما از بی‌دل و بی‌خبری خویش ناراضی است و در نهایت ناتوانی خود را در ابراز احساسات به تصویر می‌کشد؛ او احساس گمشده‌اش را با گریه و نوشتن کاغذی ابراز می‌کند.