رباعی شمارۀ ۱۳۱ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با ابر همیشه در عتابش بینم
جویندهٔ نور آفتابش بینم
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
هرگه که طلب کنم در آبش بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به پیدایی و جستجوی نور و روشنایی اشاره دارد. شاعر با وجود اینکه گاهی نمی‌تواند مستقیم آن را در چشمش ببیند، اما همیشه حس می‌کند که در جستجوی آن است و در هر بار که به دنبال آن می‌رود، آن را در آب می‌بیند. به نوعی، این شعر نماد تلاش انسان برای دستیابی به حقیقت و روشنایی زندگی است.