رباعی شمارۀ ۲۰ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ اندوه و حسرتی عمیق است که شاعر به آن اشاره دارد. او از دریای اشک و غم خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که زندگی‌اش به خاطر فقدان یک همدم و همراه عزیز هدر رفته است. در نهایت، او و غم همدمش، در یکدیگر غمگین هستند و این اندوه همیشگی آنها را درگیر کرده است.