رباعی شمارۀ ۲۳ مهستی گنجوی
مهستی گنجوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گیسو به سر زلف تو درخواهم بست
تا بنشینی چو دوش نگریزی مست
پیش از مستی هر آنچهم اندر دل هست
میگویم تا باز نگوئی شد مست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گیسو به زلف معشوقه گره میزند و میخواهد او را به نشستن و تماشا کردن دعوت کند. شاعر پیش از اینکه معشوقه مست شود، احساساتش را بیان میکند تا بعد از مستی نتواند حرفی از او بزند.