رباعی شمارۀ ۴۰ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در شعر گفته شده که سرنوشت و قضا و قدر را همچون نقش و نگار بر آسمان می‌توان دید. انسان‌ها از راز و مشکل این سرنوشت بی‌خبرند و نمی‌توانند آن را حل کنند. نباید فکر کرد که با دانستن این مسائل، می‌توان به سادگی مشکلات را حل کرد، زیرا دانایی در این زمینه به اندازه‌ی توان بشری محدود است.