رباعی شمارۀ ۷۸ مهستی گنجوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به موضوع عشق و عرفان اشاره می‌کند. او می‌گوید تا زمانی که سنبل (نماد زیبایی و عشق) عطر و زیبایی خود را منتشر نکند و بادی (اشاره به روح و معنویت) به عطر نافه (نماد عشق و جذابیت) نوزد، هیچ چیز نمی‌تواند اهمیت داشته باشد. حتی اگر زاهدی که سال‌ها در راه زهد و پارسایی بود، دستان او را ببیند، نمی‌تواند به گردن او پارسایی (عفاف و خلوص) بگذارد. به طور کلی، شاعر بر قدرت عشق و زیبایی تاکید می‌کند و نشان می‌دهد که این موارد فراتر از زهد و پارسایی هستند.