شمارهٔ ۷۸ منوچهری
منوچهری دامغانی / قصاید و قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
گرفتمت که رسیدی بدانچه می‌طلبی
گرفتمت که شدی آنچنان که می‌بایی
نه هر چه یافت کمال از پیش بود نقصان
نه هر چه داد، ستد باز چرخ مینایی؟!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به مفهوم کمال و خواسته‌های انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که من تو را گرفتم تا به آنچه می‌خواهی برسی و به آنچه لیاقتش را داری تبدیل شوی. همچنین تاکید می‌کند که کمال همیشه در دسترس نیست و نمی‌توان هر چیزی را که پیدا می‌شود کامل دانست، زیرا گاهی اوقات چیزهایی که به دست می‌آید ممکن است نقصانی داشته باشند.