شمارهٔ ۱۱۷ - ثناخوانی در کوهسار مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در کوه پیش کبکان خواندم ثنای تو
کبکان شدند بسته به دام بلای تو
بر چشم سرمه کرده دویدند تا همه
روشن کنند دیده به عز لقای تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از زیبایی و جذبه معشوق میگوید. او در کوهها به ستایش معشوق پرداخته و کبکان (پرندگانی زیبا) به دام عشق او گرفتار شدهاند. این کبکان، که چشمهایشان با سرمه زینت شده، به سوی معشوق شتابان میدوند تا زیبایی او را بهتر ببینند. در واقع، شاعر به تاثیری که معشوق بر دیگران میگذارد، اشاره دارد.