شمارهٔ ۲۹ - ثنا مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای بزرگی که رای صایب تو
کارهای عمل به سامان کرد
کار کرد هنر کفایت تو
بر کفاة زمانه تاوان کرد
هر چه تاریک دید روشن ساخت
هر چه دشوار دید آسان کرد
شفقت های راستت بر من
مکرمت های بس فراوان کرد
عادتم کرده ای به خلعت خویش
عادت کرده باز نتوان کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش فردی بزرگ می‌پردازد که با خرد و دانایی‌اش، امور را ساماندهی کرده و سختی‌ها را آسان کرده است. شاعر از شفقت و بزرگواری او قدردانی می‌کند و به این نکته اشاره دارد که این بزرگی، او را به دلبستگی و عادت به لطف و عطای خود عادت داده است.