نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ - سمنزار مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

چون به بنفشه ستان کز شب دیجور زاد

تازه سمن ها شکفت ار نفس بامداد

گویی هر زر و سیم که داشت در مغز دل

خاک به رخ برفشاند سنگ به دل در نهاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به زیبایی طبیعت اشاره می‌کند. بنفشه‌ها پس از شب تار و سختی‌ها شکوفا می‌شوند و عطر سمن‌ها در هوای صبح تازگی می‌آفریند. شاعر این تصویر را با توصیف احوالات روحی و درونی خود مقایسه می‌کند و احساساتش را از زیبایی‌ها و تلخی‌های زندگی به تصویر می‌کشد. به نوعی، غم و شادی در دل انسان به هم بافته شده و می‌توان در دل سنگین، زیبایی را جستجو کرد.