شمارهٔ ۳۸ - در مدح مظفر بن بوسعید مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای مظفر تو در خور صدری
صدر دیوان به تو مزین باد
نیکبختی و نیک روزی را
بسته با دامن تو دامن باد
پدر تو که خواجه بوسعدست
به تو فرزند چشم روشن باد
بر مخدوم خویشتن همه سال
محترم جانب و ممکن باد
وآنکسی را که جز چنین خواهد
پاش چون پای من در آهن باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مدح و ستایش مظفر پرداخته و او را شایسته مقام و بزرگی می‌داند. شاعر آرزو می‌کند که نیکبختی و خوشی به مظفر تعلق گیرد و نسبت به او احترام و محبت وجود داشته باشد. همچنین به پدر مظفر، خواجه بوسعد، اشاره می‌کند و برای او آرزوی چشم روشنی می‌کند. در پایان، شاعر از کسانی که بخواهند به مظفر آسیب برسانند، می‌خواهد که مانند پای او در آهن محبوس شوند.