شمارهٔ ۸۷ - دست بدان قبضه خنجر زدیم مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف و ستایش زیبایی و جوانی می‌پردازد. شاعر از زیورآلات و غزل‌های پرزرق و برق صحبت می‌کند و از اینکه تلاش کرده با بخت خود بجنگد و با سرنوشت مقابله کند، اما در این مسیر به نتیجه‌ای نرسیده است. او به قدرت کلمات و تأثیر آن‌ها اشاره می‌کند که حتی فلک را نیز خیره و متحیر کرده است. در نهایت، شاعر با ذکر آذر (خدای آتش) و آهو، رویای زیبایی و شجاعت را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که در این مسیر به مبارزه با نیروی‌های قوی‌تر پرداخته است.