شمارهٔ ۹۱ - ای جوانی تو را کجا جویم مسعود سعد سلمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم و دلتنگی خود می‌گوید و به جستجوی جوانی و زیبایی می‌پردازد. او احساس می‌کند که در پیری و سفیدی مو، جوانی و زیبایی را گم کرده است. همچنین به تضاد بین زیبایی و زشتی اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که عفو و رحمتش را شامل حال او کند تا از غم و اندوه درآید و بتواند از زیبایی‌های زندگی لذت ببرد. شاعر حسرت دارد که در مجالس خوبان جایی ندارد و به دنبال آرامش و پذیرش است.