مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۹۶ — چون بند تو بنده را همی پند بود
- شمارهٔ ۹۸ — گر باد هوای کوی سرایت سپرد
- شمارهٔ ۹۹ — تا این دل من تو را خریدار آمد
- شمارهٔ ۱۰۲ — کارم همه جز مهر تو دلجوی نبود
- شمارهٔ ۱۰۳ — امّید وصال چون مرا بفریبد
- شمارهٔ ۹۷ — گر صبر کنم عمر همی باد شود
- شمارهٔ ۱۰۰ — تا دل به هوای تو گرفتار آمد
- شمارهٔ ۱۰۱ — سودای تو آتش دلم افزون کرد
- شمارهٔ ۱۰۷ — از باغ طرب گشت گل وصل پدید
- شمارهٔ ۱۱۰ — بر عارض نو مشک همی افزاید
- شمارهٔ ۱۰۸ — با من در مهر گرم چون آتش بود
- شمارهٔ ۱۰۹ — چون باره فتح تو به میدان تازد
- شمارهٔ ۱۰۴ — هر مرد که لاف زد شدش مردی باد
- شمارهٔ ۱۱۱ — آنی که ز کبر ما نپسندی مهد
- شمارهٔ ۱۰۶ — مونس همه شب خیال دلجوی تو بود
- شمارهٔ ۱۰۵ — ای دیده کشد همی ز بی خوابی درد
- شمارهٔ ۱۱۳ — دل بیش کشد رنج چو دلبر دو شود
- شمارهٔ ۱۱۶ — گوشم ز تو نشنود بتا جز همه سرد
- شمارهٔ ۱۱۸ — ای شاه جهان جهان شد از داد تو شاد
- شمارهٔ ۱۱۵ — چون غنچه رهی راز تو در دل دارد
- شمارهٔ ۱۱۲ — در بند تو ای شاه ملکشه باید
- شمارهٔ ۱۱۴ — دوشم چو شب از بنفشه رویی ننمود
- شمارهٔ ۱۱۹ — ای شاه شبانگاه تو شبگیر شود
- شمارهٔ ۱۱۷ — تیری که بزد چرخ مرا پنهان زد