مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۱۷۴ — مشکین کله تو گر شبست ای دلدار
- شمارهٔ ۱۷۳ — اکنون که شدی به بتکده عاشق زار
- شمارهٔ ۱۷۵ — نا رفته هنوز بوی شیرت ز شکر
- شمارهٔ ۱۶۸ — ز اندیشه هجران و ز نادیدن یار
- شمارهٔ ۱۷۰ — ای پیل سوار خسرو شیر شکار
- شمارهٔ ۱۷۱ — پیوست فلک با من پیکار دگر
- شمارهٔ ۱۶۹ — در عشق تو همچو ابر می گریم زار
- شمارهٔ ۱۷۲ — این ابر چراست روز وشب چشم تو تر
- شمارهٔ ۱۷۷ — اندیشه مکن به کارها در بسیار
- شمارهٔ ۱۷۶ — تا دیده ام آن روی چو خورشید انور
- شمارهٔ ۱۷۹ — اندک اثر آبله بر دو رخ یار
- شمارهٔ ۱۷۸ — ای مهر تو چون چهار طبع اندر خور
- شمارهٔ ۱۸۱ — سلطان ملک ای عزیز فرزند پدر
- شمارهٔ ۱۸۰ — در زندان تا کرد مرا گردون پیر
- شمارهٔ ۱۸۳ — از سنگم یا ز چیستم جان پدر
- شمارهٔ ۱۸۲ — چون پیرهنت گرفته ام تنگ به بر
- شمارهٔ ۱۸۴ — بر مرگ تو چون نمویم ای جان پدر
- شمارهٔ ۱۸۵ — می گویمت ای سعادت ای نیک پسر
- شمارهٔ ۱۸۷ — گویی که هوا به زیر گردست امروز
- شمارهٔ ۱۸۹ — ای فقر بخاست روز بازار تو خیز
- شمارهٔ ۱۹۰ — ای شاه علاء دولت ملک افروز
- شمارهٔ ۱۸۸ — عشقت کشتم که غم درودم شب و روز
- شمارهٔ ۱۸۶ — در غور فلک تعبیه ای ساخت چو ابر
- شمارهٔ ۱۹۱ — چرخ از دم کون برنمی گردد باز