شمارهٔ ۱۰ میلی
میلی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
من بی گناه و یار به کین می کشد مرا
این می کشد مرا، که چنین می کشد مرا
گویم که من ز اهل وفایم، مرا مکش
وین طرفه تر که بهر همین می کشد مرا
بد خوی من گذشت ز قتل من و هنوز
آن زهرچشم و چین جبین می کشد مرا
زین سان که لاابالی و رندم، ز اشتیاق
آن خانه سوز پرده نشین می کشد مرا
چون نیم کشت ناز شوم زان نگاه گرم
ذوق تبسم نمکین می کشد مرا
میلی هلاک گشتی وآن مست پر غرور
گوید ترا نمی کشم، این می کشد مرا!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به بیان احساسات عمیق و متناقض خود درباره عشق و مرگ می‌پردازد. او خود را بی‌گناه می‌داند، اما با این حال، عشقش او را به سمت نابودی می‌برد. او از معشوق درخواست می‌کند که زندگی‌اش را نگیرد، اما در عین حال، خود این عشق و جذابیت معشوق است که باعث رنج و کشته شدنش می‌شود. شاعر به تأثیرات مخرّب محبت و زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از احساس درونی‌اش در برابر جذابیت مرگبار او می‌گوید. در نهایت، او به صورت پیچیده‌ای احساس ترس و شوق را همزمان تجربه می‌کند.