شمارهٔ ۱۰۱ میلی
میلی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خوبان در آزمودن ما صد جفا کنند
با ما به اعتماد وفا تا چها کنند
بهر هزار وعده خلافیّ دیگر است
گر از هزار وعده یکی را وفا کنند
خنده‌زنان، کرشمه کنان، دست‌افکنان
با این وآن روند و تغافل به ما کنند
از عقل پرده‌پوش و زتقوای خود فروش
بیگانه‌ام به یک نگه آشنا کنند
دل صید لاغری‌ست که صیّاد پیشگان
صد بارش آورند به دام و رها کنند
آغاز گف‌وگو به بتان کرده‌ام ز شوق
ای وای اگر ز من طلب مدّعا کنند
آنها که دل دهند چو میلی به دلبران
خود را به صد هزار بلا مبتلا کنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به شکایت از بی‌وفایی و نیرنگ‌های خوبان در عشق و رابطه اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که خوبان ممکن است با وعده‌های دروغین و جفا به آزمایش معشوق بپردازند، در حالی که تنها امید به وفای یک وعده دارند. همچنین، زیبایی‌های آنها باعث می‌شود که معشوق به راحتی دل عاشق را بشکند و او را گرفتار کند. شاعر خود را در معرض نیرنگ‌های آنها می‌بیند و از درد و رنج ناشی از این روابط ناامید است. در نهایت، او بر این نکته تأکید می‌کند که محبت به دلبران می‌تواند انسان را به خاطر عشق به بلاها و گرفتاری‌های فراوان دچار کند.