شمارهٔ ۱۰۳ میلی
میلی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
چند یارب غم دل در پی جان خواهد بود
توسن شوق چنین سخت عنان خواهد بود
چون کنندم به قیامت ز بد و نیک سوال
حیرت روی توام بند زبان خواهد بود
هر زمان یار و رقیبان سوی من می‌نگرند
حرف خون ریختن من به میان خواهد بود
این غمم کشت که در حشر خجل خواهی شد
کز تو هر گوشه شهیدی به فغان خواهد بود
میلی امشب که غم او شده همصحبت من
ساغرم دیده خونابه‌فشان خواهد بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عواطف و احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در دلش غم و شوقی عمیق وجود دارد و به خاطر این احوال، در روز قیامت در مواجهه با سوالات، در حیرت و سکوت خواهد ماند. دیگران نیز به او نگاه می‌کنند و او احساس می‌کند که هر چه بگوید، تنها درد و رنجش را منتقل می‌کند. او از غم و مشکلاتش سخن می‌گوید و می‌داند که در قیامت با خجالت روبرو خواهد شد. در نهایت، احساس دلتنگی و غم او به قدری شدید است که شب را با یاد معشوقش می‌گذراند و این آرامش را در ساغر اشک‌هایش می‌بیند.