نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱ میلی

میلی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ای از کرشمه رخنه گر جان من بیا

آشوب دین و آفت ایمان من بیا

ای کینه ساز عربده پرداز من، مرو

ای زود خشم دیر پشیمان من بیا

رفتی و دیده چون صدف بی گهر بماند

ای نور دیده گهر افشان من بیا

هجر تو ساخت خانه صبر مرا خراب

بهر عمارت دل ویران من بیا

گمنام عشق را نتوان یافت ای اجل

روزی که آیی، از پی افغان من بیا

دارد عزیمت دل میلی خدنگ ناز

ای مرهم جراحت پنهان من بیا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از محبوب خود دعوت می‌کند تا به نزد او بیاید. او از زیبایی و جذابیت محبوب می‌گوید که روح او را تحت تأثیر قرار داده و باعث آشفتگی دین و ایمانش شده است. شاعر اشاره می‌کند که پس از离ت محبوب، چشمانش همچون صدفی بی‌گوهری مانده است و درد دوری محبوب، صبر او را ویران کرده است. او همچنین به پایان زندگی و محبتی که نمی‌توان آن را به راحتی یافت، اشاره می‌کند و از محبوب می‌خواهد که برای تسکین جراحت‌هایش به او بازگردد.