نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ میلی

میلی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

خوش آنکه بپرسی دل دیوانه ما را

آباد کنی گوشه ویرانه ما را

با آنکه بپرسیدن ما آمده، مردیم

کآیا زکه پرسیده ره خانه ما را

با غیر نشینی و فرستی ز پی ما

آن کس که نداند ره کاشانه ما را

آن شاخ گل از خنده فزون ساخت به مجلس

شرمندگی گوشه ویرانه ما را

از بس که شود باعث نومیدی عشاق

خواهم که کسی نشنود افسانه ما را

میلی به جنون شهره چنانیم، که طفلان

پرسند ز مردم ره کاشانه ما را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و شگفت‌انگیز یک عاشق می‌پردازد. شاعر در آن از کسی می‌خواهد که در مورد دل دیوانه‌اش سوال کند و بی‌توجهی دیگران را نسبت به او بیان می‌کند. او از ناامیدی عشاق سخن می‌گوید و تمایل به جنون را با کنایه به کودکان و پرسش آنان در مورد آدرس کاشانه‌اش می‌آورد. شاعر به نوعی در آرزوی فهم و توجه به احساسات خود است و از شرمندگی و ویرانی به خاطر این عشق ناامیدانه می‌نالد.