شمارهٔ ۱۱۰ میلی
میلی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون دیدی‌ام، نظر به زمین دوختن چه بود
در پیش سرفکندن و افروختن چه بود
اکنون که کار عشق من از امتحان گذشت
آن غمزه را ستمگری آموختن چه بود
خشنودی رقیب، غرض گر نداشتی
بی موجبم به داغ جفا سوختن چه بود
منعت ز آشنایی من گر نکرده غیر
در پیش من، ز دیدنش افروختن چه بود
میلی به یک نظاره چو از دست رفته‌ای
عمری غرض ز عافیت اندوختن چه بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساسات عمیق عشق و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او از رفتار معشوق خود که به نظرش ستمگرانه است، گله‌مند است و می‌پرسد که اگر هدفی در رنج دادن او نبود، پس دلیل این رفتار چیست. او به یادآوری می‌آورد که حالا که عشقش را آزمایش کرده و احساساتش را سنجیده، چرا باید همچنان در اندوه و آتش عشق بسوزد. او همچنین به یاد می‌آورد که میل و اشتیاقش به دیدن معشوق از دست رفته و نمی‌فهمد چرا باید یک عمر برای آرامش خود تلاش کند در حالی که به عشقش نرسیده است.