شمارهٔ ۳۱ میلی
میلی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
انگشت اگر زنی به لبم چون پیاله‌ها
از حسرت لب تو درآیم به ناله‌ها
در ودایی که خون شهیدان عشق ریخت
خونابه جگر چکد از برگ لاله‌ها
جان می‌سپرد عاشق و چشم تو می‌گریست
می‌داشتند ماتم مجنون، غزاله‌ها
میلی جراحت دل ما تازه می‌شود
در حلقه‌های کاکل مشکین کلاله‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به بیان احساس عمیق عشق و حسرت خود می‌پردازد. او با اشاره به لب‌های معشوق، از درد و رنجی که ناشی از دوری و جدایی است، صحبت می‌کند. خون شهیدان عشق و ماتم عاشقانی چون مجنون به چشم‌های معشوق گواهی می‌دهند. در نهایت، شاعر در اشاره به زیبایی‌های عاشقانه، آوازی از تازه شدن زخم‌های دل را به تصویر می‌کشد.