نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ میلی

میلی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

سازد خموش تا من حسرت فزوده را

گوید شنیده ام سخن ناشنوده را

رنجیده بی گنه ز من آن تند خو و من

دارم صد انفعال، گناه نبوده را

دل جمع کرده از گله ام، بس که پیش او

می بندداضطراب، زبان گشوده را

تا زودتر حکایت شوقم شود تمام

پرسش نمی کند سخن ناشنوده را

میلی، گر امتحان کنی، از خود خجل شوی

آن پر فریب دشمن ناآزموده را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره احساسات و درون‌نگری شاعر است. او از حسرت و دردهای بدون دلیل خود سخن می‌گوید و به غم و رنجی که بی‌گناهی به او تحمیل کرده اشاره می‌کند. شاعر به ناامیدی و عدم توانایی در بیان احساساتش اشاره دارد و می‌گوید که هر چه بیشتر سعی می‌کند این احساسات را بیان کند، بیشتر دچار اضطراب می‌شود. او همچنین به خطرات فریبندگی دشمنان ناشناخته و ناآزموده اشاره می‌کند که می‌تواند انسان را به اشتباه بیندازد. در نهایت، شاعر به میل و شوق بی‌پاسخ خود تاکید می‌کند.