شمارهٔ ۵۷ میلی
میلی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
با غیر رسیدیّ و ز غیرت جگرم سوخت
صد بار ز ناآمدنت بیشترم سوخت
صد شکر که افسردگی‌ام یاد نیاید
هر چند که آن غمزه بیدادگرم سوخت
از پهلوی من، بهر حسد دادن دشمن
سویش نظری کرد و ز رشک نظرم سوخت
این فکر که خواهد غضب آلود گذشتن
ناآمده بیرون به سر رهگذرم سوخت
پروانه جانبازِ شبستانِ بلایم
چون میلی ازان برقِ ستم بال و پرم سوخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره درد و رنجی است که شاعر به خاطر عدم رسیدن و کمبود عشق و محبت احساس می‌کند. او از سوختن جگرش به خاطر غیرت و حسادت دشمنان سخن می‌گوید و می‌نویسد که حتی از افسردگی‌اش نیز خوشحال است، زیرا غمزه و زیبایی طرف مقابل باعث سوختن بیشتر او می‌شود. همچنین، در شعر به تأثیر نداشتن اقبال و حسرت دیدن محبوب اشاره می‌شود و در نهایت، او خود را به پروانه‌ای تشبیه می‌کند که به خاطر عشقش به عاشق خود سوزانده می‌شود.