شمارهٔ ۶۱ میلی
میلی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای مرغ دلم فاخته سرو بلندت
زلف تو کمند و دل من صید کمندت
بر من که تو را صید زبونم نکشی تیغ
آزرده دلم از دل دشوار پسندت
تا چشم بد غیر، گزندت نرساند
خال رخ خوبان دگر باد سپندت
بر جان و دلم غمزه و زلف تو گواهند
کاین کشته تیغت شد و آن بسته بندت
زنهار دلا دامن خوبان مده از دست
هرچند که این طایفه از پای فکندت
ناصح ز فسون تو جنونم شده افزون
صد شکر که بی‌سود نبود این همه پندت
میلی تو به صد بند به اصلاح نیایی
رفت آنکه دگر پند بود فایده‌مندت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از عشق و دلدادگی صحبت می‌کند. شاعر به محبوب خود (که به مرغ دلش تشبیه شده) ابراز احساسات می‌کند و از زیبایی‌های او سخن می‌گوید. او همچنین به درد و رنجی که از عشق می‌کشد، اشاره می‌کند و می‌گوید که قلبش از این عشق آشفته است. شاعر نگران است که دیگران به محبوبش آسیب برسانند و از او درخواست می‌کند که محبوب را از دست ندهد. در نهایت، شاعر می‌گوید که مشاوره‌ها و پندهای دیگران برای او فایده‌ای نداشته و او همچنان عاشق باقی مانده است.