شمارهٔ ۶۷ میلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و ظرافت احساسات عاشقانه و درد و غم ناشی از عشق را بیان می‌کند. شاعر در آن بیان می‌کند که نه شبنم یاسمین بلکه زیبایی معشوقش باعث ریزش آبرو و زیبایی او شده است. همچنین احساسات عمیق خود را از طریق تصاویری شاعرانه همچون خونینی که از آستینش می‌ریزد و زهر کین که از نگاه خشمگین معشوق می‌ریزد، بیان می‌کند. زلف معشوق نیز دلیلی برای افشاندن عطر و زیبایی گردن اوست. در نهایت، شاعر با اشاره به آه‌های آتشینش نشان می‌دهد که چطور آرزوهایش را با غم سرشک گرم تجلیل می‌کند.