شمارهٔ ۷۰ میلی
میلی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ترا با کس هوای همدمی نیست
پری را الفتی با آدمی نیست
دلا سرگرم باش از ساغر غم
که مستی در شراب بی‌غمی نیست
مگر اعجاز دارد ساغر عشق
که از دریا‌کشان می را کمی نیست
مگو ای دل غم خود با خیالش
که بر کس اعتماد محرمی نیست
گلی کز تربت میلی زند سر
درو چون غنچه دل، خرمی نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع تنهایی و عدم ارتباط واقعی بین انسان‌ها پرداخته است. شاعر می‌گوید که هیچ همدمی برای او وجود ندارد و رابطه‌ای بین انسان و پری وجود ندارد. او از دل خود می‌خواهد که با غم و اندوهش سرگرم باشد، زیرا در شراب عشق، خوشی و بی‌غم بودن یافت نمی‌شود. همچنین اشاره دارد که نمی‌توان به کسی در درد و رنج خود اعتماد کرد و زیبایی‌های زودگذر زندگی مانند گل‌ها، شادی و خرمی را از دست می‌دهند. در کل، شعر به تفکرات عمیق و احساساتی از درد، تنهایی و ناپایداری زیبایی‌های زندگی می‌پردازد.