شمارهٔ ۸۹ میلی
میلی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
چو یار از من رمید، آرام جان من که خواهد شد؟
چو او نامهربان شد، مهربان من که خواهد شد؟
چو من از ناکسی بدخواه را هم رفتم از خاطر
به طعنه منفعل‌ساز کسان من که خواهد شد؟
مرا بی‌طاقتی ناخوانده چون آرد به بزم تو
پی رفع خجالت همزبان من که خواهد شد؟
ز مستی در تواضع آمد و ز اندیشه می‌سوزم
که دامنگیر عاشق‌مهربان من که خواهد شد؟
گمان دارم که خواهد شد شهید گلرخان میلی
نمی‌دانم یقین‌ساز گمان من که خواهد شد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از جدایی یار و غم و اندوه ناشی از آن سخن می‌گوید. او نگران است که با دوری یار، آرامش و محبت هم از او دریغ شود. ناامیدی و وارستگی از بدی‌ها نیز در دل او جا گرفته و به طعنه زدن دیگران فکر می‌کند. شاعر درباره حساسیتش در موقعیت‌های اجتماعی نیز اشاره می‌کند و از درد و رنج عاطفی‌اش به خاطر عشقش می‌گوید. در انتها، تشویش و تردیدش درباره سرنوشت عشقش را بیان می‌کند و نمی‌تواند به یقین درباره آینده‌اش پاسخگو باشد.