شمارهٔ ۳۳ غروی اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا، به بیان احساسات خود نسبت به محبوب می‌پردازد. او می‌گوید که از هر چیز زیبا، زیبایی فرعی برمی‌خیزد و عشق او به معشوقش چنان است که نمی‌تواند از آن چشم‌پوشی کند. شاعر با اشاره به جادوی معشوق و تأثیر آن بر دل خود، بیان می‌کند که در این عشق دیوانه‌وار، تمام وجودش را به او اختصاص داده است. در نهایت اشاره به عشق مجنون و لیلی می‌کند که نشان‌دهنده‌ی شدت احساسات شاعر است.