شمارهٔ ۶۲ غروی اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم عشق و دل‌تنگی‌هایش صحبت می‌کند و بیان می‌کند که هرچند مدت‌هاست که به خاطر عشق رنج می‌برد، اما این درد به تازگی بیشتر شده است. او از شیرینی نخل و تلخی آن، از عشق و زشتی دنیا می‌گوید و تاکید می‌کند که عاشق، نگرانی از بدی‌ها و خوبی‌های دنیا ندارد. همچنین، اشاره می‌کند که هرکسی که در حلقه زلف معشوق گرفتار شود، بر طوفان‌های زندگی غلبه می‌کندو کامیابی در دو دنیا، آرزو و آرمان خامی است. شاعر توصیه می‌کند که معشوق را در دل جستجو کنند، زیرا آنچه سالک در پی آن است، در درون خودش نهفته است. در پایان، به پاکی همت و فقر پاسخگو اشاره می‌کند و می‌گوید که هر کسی که در فقر و فنا قدم بردارد، در مقام درویش است.