شمارهٔ ۸۲ غروی اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مقام و حرمت اهل معرفت و طریقت اشاره دارد. عاکفان و افرادی که به سمت قبله‌ی اهل کرمند (مردم معنوی) گرایش دارند، با علم و دانش ارتباط دارند و نسبت به آنچه که در لوح و قلم نوشته شده واقفند. آنها که در بیابان معرفت گام می‌گذارند، با وجود اینکه ظاهراً بی‌پا و سر هستند، اما در حقیقت صاحب علم و آگاهی‌اند. شخصیت‌های این طایفه از فقرا و نیازمندانند که به نوعی روحانی و مقدس به شمار می‌آیند. در نهایت، شاعر به زیبایی و خطرات عشق و دلبستگی به این طایفه اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که آنها در عالم معنویت از رنج‌ها رهایی یافته‌اند.