شمارهٔ ۶۸ - در وفات شیخ الفقها حاج ملّا علی کنی می فرماید محیط قمی
محیط قمی / هفت شهر عشق / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای دریغا که باز در اسلام
خللی روی داد، سخت عظیم
«ثُلمةٌ لا یسدُّها شیء»
یافت ره، در اساس شرع قویم
منکسف گشت شمس چرخ هدی
تیره شد روز عالمی از بیم
عالمی در غمند و ماتم، از آنک
عمل و علم و فضل، گشت یتیم
آن که از زادن چو او، نحریر
ما در روزگار هست، عقیم
حجة المسلمین والاسلام
حاج ملّا علی، فقیه جسیم
مولدش کن و خطهٔ تهران
بود مسکن، ز روزگار قدیم
در زمان هزار و دو صد و بیست
هست مولود آن فقیه علیم
در سپنجی سرای، فانی بود
قرب هشتاد و هفت سال مقیم
خلق را سوی حق هدایت کرد
داد آیین بندگی تعلیم
زادراه معاد، آماده
کرد ر اعمال نیک و قلب سلیم
شادمان نفس مطمئنه ی او
کرد رجعت به سوی ربّ کریم
به دو سال هزار و سیصد و شش
کرد جان را به پیک حق تسلیم
در محرم سه روز مانده زماه
پنجمین هفته شد، به دار نعیم
در جوار دو بحر رحمت حق
گشت مدفون و یافت فوز عظیم
شاه عبدالعظیم و حمزه که هست
زاده هفتمین امام کظیم
یافت زاسماء حق غفور ودود
بهر تاریخ رحلتش ترقیم
حاج ملاعلی و باغ و جنان
هست تاریخ آن فقیه علیم
باز تاریخ را «محیط» سرود
به جنان شد معین شرع قویم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است درباره تأسیس و تحولات دین اسلام و فقدان یک عالم بزرگ دینی به نام حاج ملا علی فقیه. شاعر اظهار میکند که اسلام به دلیلی بزرگ با مشکل مواجه شده و این خلا به شدت احساس میشود. او تولد و زندگی این عالم جلیلالقدر را معرفی میکند که در تهران به دنیا آمده و در دوران زندگیاش، مردم را به سمت حق هدایت کرده و علم و دانش را به آنها آموزش داده است. در نهایت، شاعر به رحلت او و دفن شدنش در جوار فضاهای مقدس اشاره میکند و از او به عنوان یادگار مهمی در تاریخ اسلام یاد میکند.