شمارهٔ ۸۴ - در تهنیت ولادت سیّد کائنات حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم محیط قمی

به یمن مولد ختم رسل، رسول امین

به مهر ماه جهان گشت، رشک عرش برین

زمین ز فرط شرف، رشک آسمان گردید

به یمن مولد ختم رسل، رسول ایمن

محمد عربی، علت وجود دو کون

خدیو کون و مکان، اشرف سلاله ی من

سرود بار خدا، در ثنای او لولاک

به خود نمود زاینجا ذات او تحسین

شعاع دایره ی ذات مرکز ایجاد

بزرگ آیت حق، پیشوای اهل یقین

نه می توانم خواندش قدیم و نه حادث

کز آن فزونتر و کمتر بود بسی از این

فتاد زلزله در طاق کسروی و شکست

وز آن شکستن شد، کار دین درست و متین

به هر کجا صنمی بود، رخ نهاد به خاک

زفر مقدم آن شهریار عرش مکین

از این قبیل بس آیات در جهان رخ داد

که شرح آن نتوان در همه شهور و سنین

عجب نبود از او، رد شمس و شق قمر

که پیش قدرش پست است قدر علّیین

گرفت جشنی شاهانه، گاه میلادش

بزرگ چاکر وی، شاه معدلت آیین

خدیو کیهان، شمس الملوک ظلّ الله

پناه ملت اسلام، شاه ناصر دین

خدیو ایران صاحب قران ملک عجم

که صیت عدل و سخایش گرفته روی زمین

هماره تا که کند کسب نور، ماه از شمس

همیشه تا به درخشنده زهره و پروین

مدام تا که بود نام از این همایون عید

زدست و تارک شه باد زیب تاج و نگین