شمارهٔ ۳۰۶ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و ناز و غمزه‌های محبوب می‌پردازد. شاعر از جذابیت‌های چشمان معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که ناز او مردم را به خود جذب می‌کند. او در حسرت آن است که معشوق به او توجه کند و از ناز و زیبایی‌اش امتیازی به او بدهد. همچنین، شاعر از خطرات عشق و غم‌های ناشی از آن صحبت می‌کند و به نوعی نشان می‌دهد که زیبایی معشوق، هم شگفت‌انگیز و هم خطرناک است. شاعری همچون محتشم که به عشق و زیبایی می‌نگرد، در پایان به ناامیدی و سرنوشت شوم اشاره می‌کند.