شمارهٔ ۳۹۱ محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
خانهٔ دوری دل از همه پرداخته‌ام
وانداران بهر تو وحدتکده‌ای ساخته‌ام
زیر این سقف مقرنس به ازین جائی نیست
که من تنگ دل از بهر تو پرداخته‌ام
هست دیگ طربم ز آتش بی‌دود به‌جوش
تا سر از همدمیت شعلهٔ‌وش افراخته‌ام
کس نینداخته در ساحت این تنگ فضا
طرح صرحی که من از بهر تو انداخته‌ام
محتشم نزد خرد تنگ فضائیست جهان
کز قناعت من دلتنگ به دان ساخته‌ام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و دلتنگی شاعر است که برای محبوب خود خانه‌ای زیبا و دلنشین ساخته است. او با ابراز احساسات عمیق خود، به توصیف فضایی گرم و صمیمی پرداخته که تمام تلاشش را در آن برای خوشنودی محبوب کرده است. شاعر همچنین به تنهایی و محدودیت‌های خود اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که با وجود جزئیات زیبا، همچنان دلی تنگ و غمگین از فراق محبوب دارد. به طور کلی، این شعر ترکیبی از احساس خوشی و ناراحتی در عشق را به تصویر می‌کشد.