شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و فخر هنرمندان در عصر خود اشاره دارد. شاعر به شخصی می‌پردازد که با وجود چرخش‌های نامطلوب زمان، به عمق حکمت و هنر دست یافته و موفق شده است تا از رازهای پنهان باخبر شود. او با دقت و تیزبینی خود، سوراخ‌های ریزی در دانه‌ای کوچک ایجاد کرده است که نشان‌دهنده‌ی توانایی و خلاقیتش در بررسی و تحلیل چیزهای ظریف و پیچیده است.