شمارهٔ ۳۳ - وله ایضا محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
مسافران سبک سیر عالم ملکوت
که چون متاع سخن ز آسمان فرود آرند
هزار خیل خریدار گرم سودا را
بر متاع خود از چرخ در سجود آرند
در آفرینش شخصی سخن به معجزشان
همیشه زنده بود آن چه در وجود آرند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعری به زیبایی و جذابیت مسافران عالم ملکوت اشاره دارد که با کلام خود، جوهره‌ای از آسمان را به زمین آوردند و توجه بسیاری از خریداران را به خود جلب کردند. این مسافران با سخنانی معجزه‌آسا، زندگی را در وجود خود جاری می‌کنند و به نوعی قدرت کلام و تاثیر آن در آفرینش را تجلیل می‌کنند.