شمارهٔ ۳۲ - وله ایضا محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای کریمی که ز لطفت همه ذرات جهان
جرعهای کرم از جام عطا نوشیدند
نیست پوشیده که در مدح سلاطین قدیم
شعر را بهر طمع آن همه می‌کوشیدند
طمعی نیست مرا لیک ملولم که چرا
مدح من گفتم و خلعت دگران پوشیدند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف بزرگی و کرامت خداوند پرداخته و از لطفت او در جهان سخن می‌گوید. شاعر می‌گوید که همه چیز از نعمت‌های الهی بهره‌مند شده‌اند و در گذشته شعر برای تمجید سلاطین نوشته می‌شد. اما او هیچ طمعی در این زمینه ندارد و تنها از این بابت ناراحت است که مدح او نادیده گرفته شده و دیگران مورد توجه قرار گرفته‌اند.