شمارهٔ ۸۰ - در مرثیهٔ شاه زاده سلطان حسین محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به احساس گنگ و ناگهانی خود نسبت به مرگ سلطان حسین، شاهزادهٔ مشهور و جوان، اشاره می‌کند. او بوی طوفان و تغییرات بزرگ را حس می‌کند و به همین دلیل احساس نمی‌تواند که صدایش به نوحه‌گری تبدیل شده است. با اشاره به مقام و شکوه سلطان حسین، شاعر از اندوه خود و از تأثیر مرگ او بر مردم زمین و آسمان سخن می‌گوید. این توجه به مرگ بلافاصله باعث ایجاد حس ماتم و غمگینی در دل او می‌شود و شاعر به طور نمادین از طلسمی که در زبانش گیر کرده، یاد می‌کند که از اندوهش برخاسته است.